لسان العرب
حَرْفُ الشِّينِ > شفن
شفن شفن شَفَنَهُ يَشفِنُهُ بِالكَسرِ شَفنًا وَشُفُونًا وَشَفِنَهُ يَشفَنَهُ شَفنًا كِلَاهُمَا نَظَرَ إِلَيهِ بِمُؤخِرِ عَينَيهِ بِغضَةً