لسان العرب
حَرْفُ الشِّينِ
>
شفن
شفن شفن شَفَنَهُ يَشفِنُهُ بِالكَسرِ شَفنًا وَشُفُونًا وَشَفِنَهُ يَشفَنَهُ شَفنًا كِلَاهُمَا نَظَرَ إِلَيهِ بِمُؤخِرِ عَينَيهِ بِغضَةً