[ ذمه ]
ذمه : ذَمِهَ الرَّجُلُ ذَمَهًا : أَلِمَ دِمَاغُهُ مِنْ حَرٍّ ، وَرُبَّمَا قَالُوا ذَمَهَتْهُ الشَّمْسُ إِذَا آلَمَتْ دِمَاغَهُ . وَذَمِهَ يَوْمُنَا ذَمَهًا وَذَمَهَ : اشْتَدَّ حَرُّهُ .