النهاية في غريب الحديث
شَنَعَ
(
شَنَعَ
) ( هـ ) فِي حَدِيثِ أَبِي ذَرٍّ
وَعِنْدَهُ امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ
مُشَنَّعَةٌ
أَيْ قَبِيحَةٌ . يُقَالُ : مَنْظَرٌ شَنِيعٌ وَأَشْنَعُ وَمُشَنَّعُ .