النهاية في غريب الحديث
وَحَفَ
(
وَحَفَ
) ( س ) فِي حَدِيثِ ابْنِ أُنَيْسٍ
" تَنَاهَى
وَحْفُهَا
"
يُقَالُ : شَعْرٌ وَحْفٌ وَوَحَفٌ : أَيْ كَثِيرٌ حَسَنٌ . وَقَدْ وَحُفَ شَعْرُهُ ، بِالضَّمِّ .