[ ذيط ]
ذيط : أَبُو زَيْدٍ : ذَاطَ فِي مَشْيِهِ يَذِيطُ ذَيَطَانًا إِذَا حَرَّكَ مَنْكِبَيْهِ فِي مَشْيِهِ مَعَ كَثْرَةِ لَحْمٍ .