( بَجَحَ ) ( هـ ) فِي حَدِيثِ أُمِّ زَرْعٍ : " وَبَجَّحَنِي فَبَجِحْتُ " أَيْ فَرَّحَنِي فَفَرِحْتُ . وَقِيلَ عَظَّمَنِي فَعَظُمَتْ نَفْسِي عِنْدِي . يُقَالُ فُلَانٌ يَتَبَجَّحُ بِكَذَا أَيْ يَتَعَظَّمُ وَيَفْتَخِرُ .