( شَنَعَ ) ( هـ ) فِي حَدِيثِ أَبِي ذَرٍّ وَعِنْدَهُ امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ مُشَنَّعَةٌ أَيْ قَبِيحَةٌ . يُقَالُ : مَنْظَرٌ شَنِيعٌ وَأَشْنَعُ وَمُشَنَّعُ .