( فَلْهَمَ ) ( هـ ) فِيهِ " أَنَّ قَوْمًا افْتَقَدُوا سِخَابَ فَتَاتِهِمْ ، فَاتَّهَمُوا امْرَأَةً ، فَجَاءَتْ عَجُوزٌ فَفَتَّشَتْ فَلْهَمَهَا " أَيْ : فَرْجَهَا . وَذَكَرَهُ بَعْضُهُمْ بِالْقَافِ .